Akcja LV - "..jasna, długa, prosta..."

Co prawda temat postu istnieje nadal choć nie można powiedzieć "ma się dobrze" i powstał grubo po wojnie ale postanowiłem, że dam tu. Być może dlatego, że pierwsze plany budowy trasy ruchu w miejscu dzisiejszej Trasy Łazienkowskiej pojawiły się pod koniec lat trzydziestych XX wieku. Planowano wtedy aleję Marszałka Piłsudskiego która łączyłaby al. Żwirki i Wigury z okolicami placu Na Rozdrożu, a w dalszej perspektywie z Wisłą. Na terenie Ochoty aleja Marszałka Piłsudskiego miała biec kilkadziesiąt metrów na południe od ul. Wawelskiej (obecnie fragmentu Trasy Łazienkowskiej).

Wybuch wojny przerwał planowanie. Do sprawy powrócono w roku 1959 kiedy to powrócono do planów trasy Ł oraz nowej drogi - trasy Świetokrzyskiej. Od września 1960 roku do czerwca 1961 trwał konkurs na projekty obu tras. W 1963 roku podjęto decyzję o budowie Trasy Łazienkowskiej. Świętokrzyska miała być realizowana w późniejszym terminie.

W pierwotnej wersji trasa Łazienkowska miała być przygotowana pod budowę na niej SKMki, część węzłów miała być trzypoziomowa a skrzyżowanie z dopiero co przebitą ulicą Waryńskiego dwupoziomowe. Wybrano jednak wariant oszczędnościowy i z tych rozwiazań zrezygnowano. W 1966 roku opracowany został projekt techniczny trasy w dwóch wersjach: z tramwajem i bez. W lutym 1962 roku zatwierdzono projekt wstępny ale bez szyn. Autorami projektu trasy byli Józef Lemański, Krzysztof Łubieński i Wiesław Rososiński.

W marcu 1968 roku zapadła decyzja o przystąpieniu do robót jednak już pół roku później zostały one wstrzymane. Prace wznowiono w 1971 roku. 1 sierpnia tuż przy placu Na Rozdrożu rozpoczęła prace Dyrekcja Budowy Trasy Mostowej Łazienkowskiej, 22 sierpnia stanął pawilon zawierający makietę Trasy Łazienkowskiej. Była bardzo duża, miała 8 metrów długości. Przez cały okres budowy cieszyła się wielkim zainteresowaniem. Obok makiety stała skrzynka, gdzie warszawiacy mogli wrzucać kartki ze swoimi uwagami. Budowę prowadzono bardzo intensywnie - wysadzono stare fundamenty pawilonów Szpitala Ujzadowskiego, objazdami zniszczono Plac Na Rozdrozu, Agrykola została dla ruchu zamknięta a Powisle diametralnie w niektórych miejscach się zmieniło.

Po trzech latach trasa została uroczyście otwarta przez samego Edwarda Gierka. Datę chyba można podać tym którzy nie znają historii PRL - 22 lipca 1974. Otwarcie było wielkim sukcesem rzadzącej ekipy oraz wydarzeniem medialnym.

W latach 90. XX wieku poszerzono ulicę Wawelską na Zachód od Żwirki i Wigury, przedłużając (poprzez poszerzone wcześniej ulice Kopińską i Grzymały-Sokołowskiego) w ten sposób trasę do Alei Jerozolimskich w okolicach Dworca Zachodniego.

Trasa Ł najwiekszy rozgłos zdobyła jednak dzięki Stanisławowi Barei oraz Pawłowi Wawrzeckiemu który "Misiu" śpiewał posenkę dla młodego junaka. Oprócz tego kilka razy zagrała w "Czterdziestolatku" w którym wykorzystano też prawdziwe materiały z otwarcia trasy.

A na sam koniec niemała galeria zdjęć. Piersze 22 fotki to specjalna broszura wydana w roku 1974 zaraz po otwarciu trasy. Pozostałe jak głoszą podpisy...

1986

2012

2012

Plac Inwalidów 10 - Hotel Oficerski

Zbudowany w roku 1924 według projektu Romualda Gutta był pierwszym budynkiem użytkowym na Żoliborzu. Mieli tu mieszkać inwalidzi wojenni, ale pomysł się nie sprawdziła. Umieszczono tu zatem zarząd Mieszkaniowego Stowarzyszenia Spółdzielni Oficerów, sklepy, restaurację, pocztę, salę zebrań i mieszkania rotacyjne dla oficerów. W roku 1931 otwarto tu kino "Mars", po wojnie przemianowane na "Światowid".

W 1934 roku na górnych piętrach powstało państwowe gimnazjum żeńskie im. Aleksandry Piłsudskiej z inicjatywy płk Michała Grosska. Szkoła miała 14 sal, otwarto ją uroczyście 9 września 1935 roku. Początkowo była to filia gimnazjum Hoffmanowej, potem uzyskało własną nazwę i sztandar. Dyrektorką została Janina Lubecka. Poziom szkoły był bardzo wysoki. 13 września 1939 bomba zniszczyła pół budynku, wprawdzie MSSO przystąpiło do odbudowy. W celu uzyskania cegieł do naprawy uszkodzeń rozebrano ganek sprzed budynku. Niemcy nakazali zamkniecie szkołę i wydanie zbiorów bibliotecznych i przyrządów dydaktycznych. W styczniu i lutym 1941 roku przeprowadzano tu aresztowania.

Po 1945 została zwiększona kubatura najwyższego piętra poprzez zabudowę tarasu. Po odbudowie, gimnazjum zajęło drugie piętro, a na pierwszym zainstalowano gimnazjum męskie Piłsudskiego. W 1957 roku szkoła żeńska, już z patronką Sempołowską, przeniosła się na ulicę Stołeczną 5.

Kino "Światowid" zamknięto w latach osiemdziesiątych. W jego miejscu otwarty został sklep spożywczy w którym to za młodu, będąc uczniem pobliskiego Zespołu Szkół Elektronicznych zaopatrywałem się w najogólniej dostępny napój na bazie chmielu. Obecnie mieści się tu restauracja Żywiciel oraz sklep sieci Żabka (w których tenże napój również można nabyć drogą kupna).

Lata trzydzieste XX wieku.

 

1937

Ponownie lata trzydzieste XX wieku.

Rok 1958. Żoliborzem śmiga tramwaj 15 a fotografuje nie
kto inny jak Zbyszko Siemaszko. Hotel po prawej stronie.

Come Back

Jak obiecywałem tak zrobiłem czyli wróciłem. Trochę materiału się nazbierało ale jeszcze ten miesiąc będzie dość ubogi w kolejne posty, od czerwca się to zmieni :D Nowością będzie to, że nie będę robił postów tylko z konkretnych dzielnic jak to miało miejsce dotąd ale będę skakał z obiektu na obiekt. No i to tyle.

Pozdrawiam.

Kolejna przerwa.

W związku z podjęciem przeze mnie pracy (ale wcale nie moich marzeń) muszę chwilowo zawiesić tego bloga. Oznacza to, że będę gromadził materiał do kolejnych postów z którymi ruszę za jakiś miesiąc, no może troszkę później. W tym czasie zawsze można podziwiać mojego współczesnowarszawskiego bloga Warszawa XXI.

Do zobaczenia!