28.05.2011

Krakowskie Przedmieście 64 - Resursa Obywatelska

Pierwotnie w tym miejscu mieścił się stary cmentarz żydowski z XV wieku, kiedy gmina żydowska zamieszkiwała ul. Żydowską na Starym Mieście. Następnie w tym miejscu w latach trzydziestych XVIII wieku powstał pałac ordynatowej Zamoyskiej. Już w latach 50-tych XVIII stulecia palac mial nowego właściciela - w 1754 właścicielem budynku został biskup krakowski Andrzej Stanisław Załuski, w latach 1762-65 nowym właścielem był radca wojenny Karol de Schmidt, następnie biskup przemyski Andrzej Młodziejowski, w latach 1765 - 72 wojewoda pomorski Jerzy Flemming (po którym odziedziczyła całość Izabela Czartoryska). Kolejną właścicielką w latach 1772 - 78 była Joanna z de Steinów Lubomirska, która zapewne wystawiła zespół stajni na tyłach dworu. W latach 1778 - 82 posiadłość była w rękach starosty opeskiego Mikołaja Manuzziego, a od 1782 należała do Ludwiki z Poniatowskich Zamoyskiej, która zleciła przebudowę architektowi królewskiemu Janowi Griesmeyerowi – przebudowa nie doszła do skutku. W 1801-05 mieszkał tu wygnany król Francji Ludwik XVIII. Na pocz. XIX wieku, kiedy właścicielka była Urszula z Zamoyskich Mniszech działała tu gorzelnia Mikołaja Pszennego. Mieszkał tu również w latach 1829 - 59 wysoki urzędnik Symeon Werner, a swoja pracownię miał malarz Aleksander Lesser.

Budynek który juz dawno stracił swój reprezentacyjny charakter został rozebrany w 1860 roku. Na jego miejscu w latach 1860 - 61 wybudowano gmach Resursy według projektu Edwarda Cichockiego (fasada) i Piotra L. Karasińskiego (wnętrza) ze sklepami na parterze i salami reprezentacyjnymi wewnątrz. Działała tu elegancka restauracja Feliksa Muchowicza. Budynek był własnością Towarzystwa Kupieckiego i Urzędniczego. W latach ’60 XIX w. mieścił się tu magazyn szkła i fajansu F.W. Schaeffera i skład szkła fabrycznego Karla Weidmanna. Odbywały się tu słynne bale, zabawy, loterie fantowe i spotkania towarzyskie wyższych sfer. 22 grudnia 1900 roku odbyło się tu uroczyste przyjęcie na cześć 25-lecia pracy Sienkiewicza. Odbywały się tu również wspaniałe bale, dużą popularnością cieszył się karnawałowy Bal Rolników. Na przełomie XIX i XX wieku mieścił się tu również skład płótna, haftów i bielizny A. W. Wilczewskiego. W okresie międzywojennym działał tu od 1930 Magazyn Sportowy J. Blumenberga. W 1939 budynek spłonął. Odbudowano go w latach 1948-50 wg projektu Michała Ptic-Borkowskiego. Zachowane elewacje usunięto w czasie odbudowy, dodatkowo zostal zmieniony układ wnętrz. Do 1973 roku czyli do momentu przejęcia budynku przez Towarzystwo Łączności z Zagranicą „Polonia” znajdował sie tu Dom Wczasowy.

Rok 1862.

ok 1863.

Pocztówka z 1954 roku.

2011

2 komentarze:

  1. W albumie "Warszawa" z 1957 roku podpis pod zdjęciem Resursy głosi, iż budynek "mieści dziś dom wczasowy dla chłopów, którzy podczas swych urlopów pragną zwiedzić stolicę".

    Logo FWP cudowne.

    OdpowiedzUsuń
  2. No cóż, nawet i chłop stolicy państwa ciekawy:)

    OdpowiedzUsuń