10.10.2011

Krakowskie Przedmieście 17 - kamienica Potockiego

W 1566 roku stanął tu dwór Stanisława Lasockiego. W 1700 roku stały tu 4 drewniane domy, a w 1712 powstał pałacyk Antoniego Sebastiana Dembowskiego, który już w 1770 został połączony z pałacem Czartoryskich i stanowił jego oficynę. W roku 1784 wystawiono wzdłuż ulicy oficynę pałacu Czartoryskich zaprojektowaną przez Piotra Hiża. Pałacyk Dembowskiego rozebrano w 1762 roku, ocalała tylna oficyna, rozbudowana w 1842 roku. Mieściły się tu redakcje "Tygodnika Ilustrowanego" i "Kuriera Codziennego".

Obecna kamienica została przebudowana z części sąsiadującego z nią pałacu Potockich w latach 1846 - 47 przez Franciszka Marię Lanciego dla hrabiego Stanisława Potockiego. Była to wówczas najnowocześniejsza budowla w Warszawie, wykorzystująca elementy żeliwne (np. balkon). W 1881 - 82 oficyny zastąpiono jedną nową, czteropiętrową według projektu Leandro Marconiego. Na przełomie XIX i XX wieku działały tu skład fortepianów Gebethner i Wolff, skład kawioru astrachańskiego M.F. Bielawskiego, zakład jubilerski Ryszarda Ostermana i Władysława Stefańskiego, hurtowy skład masła Michała Jasińskiego i S-ki oraz fabryka elektrotechniczna Jerzego Hosera. W okresie międzywojennym w kamienicy mieściły się skład apteczny braci Różyckich, magazyn ubiorów M. Starkmana, pracownia obuwia Jakuba Cedry, pracownia konfekcji męskiej Bolesława Sikorskiego, składnica księgarska Jerzego Nowickiego od 1933, sklep futrzarski A. Chowańczak i Synowie od 1932 (modernistyczną witrynę wykonał Zbigniew Puget).

W 1939 roku spłonęła oficyna, a w 1944 hitlerowcy spalili resztę. Pozostałości odbudowano w roku 1949 pod kierunkiem Zbigniewa Stępinskiego, obniżając budynek o 2 piętra. Po odbudowie mieściło się tu Ministerstwo Kultury i Sztuki.

2011

2 komentarze:

  1. Jedna z tych kamienic, które są ładne, eleganckie i niezauważalne.

    OdpowiedzUsuń
  2. Prawie jej nie zauważyłem :D

    OdpowiedzUsuń