28.01.2012

Wierzbowa 11 - kamienica Petyskusa

Dwupiętrowa, zwrócona fasadą w stronę placu Teatralnego klasycystyczna kamienica została wzniesiona z inicjatywy dzierżawcy loterii Johann Christoph Hartmann Petiscusa. W latach 1819 - 20 zniesiono według projektu Christiana Aignera dom od strony Wierzbowej a rok później ukończona została część od Senatorskiej. Po jego śmierci w 1822 należała do jego zięcia Wilhelma Brunweya, następnie do przemysłowca i kolekcjonera Edwarda Neprosa. Ojciec nowego właściciela, warszawski mydlarz, zakupił ją około 1870 od spadkobierców Brunweya za sumę 400 000 rubli.

Kamienica została poważnie uszkodzona w czasie powstania w 1944. Odbudowano ją w latach 1948-1950 poszerzając o kilka metrów w stronę ulicy Niecałej. Fasadę budynku zdobią korynckie pilastry oraz arkady okien i drzwi na parterze.

Kamienica jest wpisana do rejestru zabytków pod nr 522. Od strony Senatorskiej ma numer 27


Obraz z roku 1825. Kamienica Petyskusa - po prawej stronie.

Lata dziewięćdziesiąte XIX wieku

1916

Lata trzydzieste XX wieku.

Pl. Teatralny w 1944 roku. Kamienica Petyskusa na prawej krawędzi zdjęcia

Plac w roku 1964. W głębi widać kamienicę.
Fot. Zbyszko Siemaszko

2 komentarze:

  1. Nie rozumiem, czemu inaczej odbudowali. Czy miało to jakieś uzasadnienie?

    OdpowiedzUsuń
  2. Wiele rzeczy po wojnie - tych, które w ogóle odbudowano - skrócono, wydłużono, poszerzono i zwężono. Być może ogólna koncepcja odbudowy placu Teatralnego i jego okolic z jakichś np. estetycznych powodów założyła zmianę kształtu kamienicy i przesunięcie jej sąsiadki.

    OdpowiedzUsuń